گفته بودم که اصلا دستم به نوشتن نمیره حالا چرا؟؟ خودمم نمیدونم. اما یه جورایی دیگه خودمم ازین عنکبوته خسته شدم . هر چی بنویسم از اون که بهتره. نــــه؟ بعـــــــله.... اول تا یادم نرفته بگم که عکس از اینجا هم چشم. سر فرصت خواهم گذاشت. اما از قبل گفته باشمها من هم سلیقه شماها نیستما. یه وقتی یه عکسی گذاشتم تو ذوقتون نخوره و تو ذوقمون نزنین که این چیه! خب چیکار کنم که حوری و پری هر چقدر هم که دلبر و لوند باشن تنها جیک ثانیه واسه ما خوشاینده! و بعدش ...  ،حالا فکرشو کن کمه کم من روزی، دو روزی یه بار این وبلاگو باز کنم و توش حوری پری بزنه بیرون و من هم مجبور بشم هـــــــــــــی نیگاشون کنم؟! انصافا ستم نیست؟! میدونم که شماها همچین انتظاراتی ندارین!! آفرین

 خب این از عکس. دیگه چی؟؟.... اممم... آهااا... آی امان... اینجا یه چی هست به نام "بیل". هر کاری که میخوای بکنی یه صدایی میگه "حواست به بیل هست؟؟" کشته منو این صدا و  این بیله. حالا کی این صدا بلندتر میشه؟ اونوقت که مثلا تو خوش خوشان توی حمام داری تو دنیای خودت سیر می کنی و مدل ایروونیه ایروونی زیر دوش وایستادی و چرت میزنی... یا اینکه داری ظرف میشوری و طبق عادت میری تو عالم هپروت و به همه چی فکر می کنی الا اون ظرفی که تو دستته و باید شسته شه. یا جلو آینه ایستادی و هی با چشم و ابروت بازی میکنی و صدای آب، نوای زندگی گوش میدی و مسواک میزنی و یا ... (نخیر اشتباه کردی این سه نقطه دستشویی و این حرفها نبود که خوشبختانه اون یه جا شیر آب وجود نداره)  خلاصه که آب را هدر بدهید و حالشو ببرید. ما که از ترس گنده تر شدن اون بیله ازین تفریحات نداریم دیگه. چه ظلمی میشه بهمون. تازه این تنها یه نمونه اشه بگذریم از برق و گاز و ....

 دیگه چی؟؟ دیگه اینکـــه ...  یکی از علایق کودکی که هنوز هم برام مونده و همچنان ازش لذت میبرم گاز زدن به بلاله. چند وقت پیش هم با دیدن ذرتهای خوش آب ورنگ و تپلی اینجا وسوسه شدم و خلاصه ذرته رو گرفتم و آوردمو لخت کردمو چزوندم و با وسواس یه آب نمک حسابی آماده کردم و هـــامممم... یه گاز گنده ازش برداشتم و ... عُُُق ... گلاب به روتون یاد محلول اُ آر اس بچه گیا افتادم با همه دل پیچه ها و گلاب و این حرفهاش.  همچین که دیگه هیچ وقت هوس نکنم این ذرتهای تپلیه خارجی رو بچزونم. از بس که شیرینن بدمصبا. اصلا اینجا زندگی به شکل تحیر آوری شیرینتره. به همه چی انگار قند و عسل اضافه کردن. جالبه که انتظار هم دارن همه چی شیرین باشه. فکرشو کن مثلا سالاد الویه درست کنی بدون ترس از چاقی و اضافه وزن، سس فراوون بزنی و بعد ببینی که سسه یه چی تو مایه های خامه عسل در بیاد. در حالی که روش نوشته مایونز البته مشکل اینجاست که تو نمیدونستی همه مایونزها یه مزه نیستن! فکر کنم تا من بیام این چیزا رو یاد بگیرم ذائقه مون بلکل تغییر کرده باشه.

 دیگه؟؟... حرف زیاده اما دیگه بسه. خوبه که حالا نوشتنم نمیومد. 

نوشته شده در پنجشنبه پنجم آذر ۱۳۸۸ساعت 3:36 توسط بهــار| |