چند روز پیش کتایون خانوم گل دعوت فرمودن که کمی نامرئی بشیم و دنیا را اونطور سیر کنیم. ما هم هر چه فکرکردیم دیدیم حس غریبی نیست! انگار سالهاست که نامرئی شده ایم. آنقدر آدمها پا روی وجودمان می گذارند که نه تنها قلنجمان می شکند، بلکه  همهء حق و حقوقمان هم زیر پا له میشود و به هیچ میرسد. خلاصه آنقدر نامرئی که گاهی وهم برمان میدارد که آیا دیگران ما را می بینند یا نه؟ که برای اثبات ادعای مرئی بودنمان تنها چاره گرفتن نیشگونی از خودمان است. - اما نه، انگار نیشگون را برای تست خواب و بیداری می گیرند-  تنها چاره  با سر دویدن به سمت دیوار است، تا از آن رد شویم و آنگاه که یکی هم از دیوار خوردیم دستمان می آید که نــــــــــه ما هم مرئی هستیم. گاهی هم به این نتیجه میرسیم که یکی از مهم ترین خواص "ز ن" بودن نا مرئی بودنش است! گویا به بحث 30 یا 30 نزدیک شده ایم. بگذریم...

حالا فرض بر این می گیرم که کاملا مرئی هستم و اجی مجی یه بشکن، نامرئی شدم.... خب حالا کجاها سر میزدم؟؟

اول از همه هر جا که صدای فریادی هست سر میزدم. شاید بتونم فریاد رس کسی بشم.... و هر جایی که نامردونه دارن حق مظلومی رو ضایع می کنند. یه گوشی از طرف می کشم که هوس حق کُشی از سرش بیفته...

هر جا که دختر و پسری نشستن و برای رسیدن به هم و شروع ازدواجشون هــــــــی دروغ سر هم می کنند، میرفتم و با هر دروغی که می گفتن چنان پس گردنی ای بهشون میزدم که فکر خالی بستن هم از سرشون بیفته بعد هم آرووم تو گوششون می گفتم " راستشو بـگــــــــو" ....

هر جا که زنی بی گناه هر روز و هر روز تنها به جرم ز ن بودن مجازات میشه و هر جا که کسی بچه ای رو آزار میده. تو خواب و بیداری با قدرت نامرئی بودنم به طرف می فهموندم که آزار بـِدی همینجا آزار می بینی....

یه جاهای دیگه هم دوست دارم باشم.

کنار اونهایی که خیلی دوسشون دارم و دوسم دارن. اونجا که با خودشون خلوت کردن. نه اصلا تو فکرشون و دلهاشون.... ببینم چی بیشتر از هر کاری خوشحالشون می کنه و کدوم کارم می رنجوندشون. می فهمیدم کجاها از خودشون بخاطر من گذشتن بی اینکه من بفهمم و ....

 شاید کمی از بحث نامرئی بودن خارج بشه و قدرت بیشتری برای اینهایی که میخوام بگم نیاز باشه اما بگذارید بگم چون خیــــــــــــلی دوست دارم ...

دوست دارم از یه مقطع بالاتر به انسانها نگاه کنم. خوب و بد واقعی رو حس کنم. خارج از مکان و زمان باشم و برسم به واقعیت هستی ....

و تجربه مرگ و دنیای بعد از مرگ. دوست دارم تجربه کنم و برگردم طوری که همیشه به یادم بمونه، مثل خاطرات دیگه ای که دارم، بشه یه خاطره....

و پیش شما هم دوست دارم بیام، تا ببینم هر بار بعد از خوندن نوشته های من با خودتون چی می گید. الان هم اونجا هستم نگاه کنید پرده رو دارم تکون میدم...

خب فکر کنم فعلا همینا بسه جاهای دیگه هم بعدا سر میزنم...

من هم هر کسی که دوست داره نامرئی شدن رو حس کنه دعوت می کنم  تا بنویسه.